“ என் பேர் பாண்டியன்.”
“.....................”
“எல்லாரும் என்னை டெம்போ பாண்டின்னு
கூப்பிடுவாங்க” என்றான்.
பேரைக் கேட்டதும், அவளுக்கு சுருக் கென்றது. இந்த பெயரை யாரோ? எங்கோ? சொல்ல கேட்டது போல் நினைத்தாள். ஆனால், கேட்கவில்லை.
கேள்விபடாத பேராகவே இருந்து தொலைக்கட்டும்.
‘ எதுக்கு என்னை இப்படி பண்ணீங்க? எதுக்கு என் கண்ணுல பட்டீங்க? எதுக்கு என்னை தொட்டீங்க? எனக்கு எவ்வளவு மனசு கஷ்டமா இருக்கு தெரியுமா “ என அவள் சொல்ல,
‘மனக் கஷ்டம் தீரனும்னா இதாம் ஒரே வழி தான் என சொல்லிக் கொண்டே , தன் மடியில்
படுத்திருந்த அவளது புடவைக்குள் கைவிட்டு தொடைகளை பிசைந்தான். அதுக்கு பிறகு அந்த கை அவளது ஜட்டி இல்லாத முக்கோண மேடையை நெருங்க அவள் அங்கே கை வைத்து தடுத்துக் கொண்டாள்.
‘ ஐயோ போதும் இதுவரைக்கும் பண்ணதே எனக்கு ரொம்ப கஷ்டம். நடக்கவே முடியாது போல இருக்கு. கையை எடுங்கோ’
“சரி ஏப்ப வர திரும்ப?”
“ம்கூம் போதும். இந்த தப்பை இனி என்னாலபண்ண முடியாது “
‘ஓ அப்படியா என்னை தேடிட்டு நீ கண்டிப்பா வருவ?”
“ எப்படி சொல்றீங்க?”
‘ உன் கண்ணில் அந்த ஆசை இருக்கு” என்றபடி அவளது உதடுகளை அவன் கவ்விக் கொண்டான். அவள் மறுபடியும் அவனது தாடியை பிடித்து தள்ளினாள்
“அவர் கிட்ட கிளிப் எடுக்க வரேன்னு சொல்லி இருக்கன். என்ன தேடிட்டு வருவார்..”
“இதுவரைக்கும் வரலையே”
“கையில பை., குழந்தங்க இருக்குல்லே”
“ இல்லன்னா இன்ரம்
பறந்து வந்து கிழிச்சிடுவார். சரி நீ எப்ப வரேன்னு சொல்லு” என்றான்
“நீங்க திருச்சில எங்க இருப்பீங்க?”
“ பஸ் ஸ்டாண்ட் இருக்கு இல்ல., அங்க பார்க்கிங் இருக்குல்ல ., அங்க வந்து பாண்டியன் சொல்லி கேளு “
‘சரி என் ஜட்டி தாங்க”
‘ ஜட்டிலாம் தர முடியாது”
‘ ஐயோ தாங்க. எனக்கு எண்னமோ
மாதிரி இருக்கு . ப்ளீஸ்“
‘ஜட்டி வேணும்னா சாயந்திரம் வந்து நேர்ல வாங்கிக்க”
“.. சரி என்ன மடியில் இருந்து இறக்கி விடுங்க., “ அவள்
ஜன்னலை பார்த்தாள்
“அய்யோ/. அவரு இங்கதான் வராரு. விடுங்கோ”
“ சரிடி உன் நம்பர சொல்லு . கால்
பண்றேன்”
“நம்பர்ல்லாம் வேணாம் “
‘அப்ப விட முடியாது “ அவன் கை சேலைக்குள் புகுந்து
அவளது முக்கோண மேடையை நோக்கி போக .,
“சரி சரி சொல்றேண்.
சொன்னாள். ஆனாலும் அவன் கை பேன்டீஸ்
இல்லாத அந்த தங்க பணியாரத்தை தொட்டு மெல்ல அமுத்தி பிசைய ஆரம்பித்தது .அவள் அவனது கைகளை கொஞ்ச நேரம் அழுத்தமாக பிடித்துக் கொண்டாள்.
கிறக்கமாய் கண்களை சுழற்றி வெளியே பார்த்தாள்.
அவளது கணவன் இங்குதான் வந்து கொண்டிருந்தான்.
“ சொன்னா கேளுங்க இப்ப விட்டுருங்க சாய்ந்திரம் வரேன்”
‘ நான் நம்ப மாட்டேன்
““சத்தியமா வரேன் என்னை விடுங்க”
“ நம்பலாமா?”
“ நம்புங்க கண்டிப்பா வருவேன்”
“ அப்ப உன ஜட்டி?”
“ சாயந்திரம் வந்து வாங்கிக்கிறேன் “
“கண்டிப்பா வருவேயில்ல்ல?
வரலன்ன்னா வெச்சுக்கோ உன்னை நான் திருச்சில கண்டுபிடிக்கிறது ரொம்ப ஈஸி “
‘ஐயோ நான் தான் வரேன்னு சொல்லுங்களேன்”
அவன் விரலை உள்ளே செலுத்த நினைத்தவன் அப்படியே நிறுத்தினான். அவளது பூமேடையில் ஒரு தட்டு தட்டினான். ‘சரி போடி’ என்றான் .
அவள் அவசரமாக எழுந்து உடைகளை சரி
செய்து அவனை பார்த்தபடியே படிக்கட்டில் இறங்கினாள்.
கள்ளம் கபடம் காமம்- 1 - 6
மொத்தம் 240 எபிசோடுகளையும் படிக்க..
