காமப்புனல் ஏழாம் பாகம்

 காமப்புனல் ஏழாம் பாகம்- இப்போது

Buy Now

காமப்பெரு நதி பாகம் 1 எபிசொடு - 60

 அன்று இரவு!

கேரளா கச்சேரிக்கு போய்விட்டு வந்தது முதல், சௌமியாவுக்கு உடம்பே ஒரு மாதிரியாக தான் இருந்தது. நீண்ட தூர பயணம் அலைச்சல்,  கச்சேரியில் உச்சஸ் தாயில் பாடியது,  எல்லாத்துக்கும் மேலே  போகும்போதே அந்த சினிமா ஷூட்டிங் ஆட்களோட சண்டை என பல வகைகளில் அவளது மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு இருந்தது.

 மனசு சரியில்லாததால் உடலும் சோர்வாக இருந்தது. இரவு சாப்பாட்டை தவிர்த்து விடலாம் என தோன்றியது . வெறும் பழம் மட்டும் சாப்பிட்டுவிட்டு சந்திராவைக் கூப்பிட்டு பால் எடுத்து வர சொன்னாள்.

சந்திரா, டாக்டர் கொடுத்த மூலிகைகளை  அரைத்துப் போட்டு  பாலை கொண்டு போய் கொடுத்தாள். சௌம்யா குடிப்பதை வெறித்து பார்த்தாள்.  தன்னை இத்தனை ஆண்டுகளாக பாதுகாத்த எஜமானி என்கிற அடிப்படை மனித நேயம் கூட சந்திராவிடம் இப்போது இல்லை .

எப்படியாவது இவளை அந்த டாக்டரின் ஆசைக்கு இணங்க செய்ய வேண்டும் என்கிற குறிக்கோள் மட்டும் தான் ஓங்கி நின்றது .

தனது நீண்ட நாள் தோழியும்  வீட்டின்  நம்பகமான வேலைக்காரியமான சந்திரா கொடுத்த பாலை அவள் அருந்தினாள். அவளால் எந்த வித்தியாசத்தையும் அந்த பாலில் கண்டுபிடிக்க முடியவிலை.

அன்றிலிருந்து தொடர்ந்து  சந்திரா  டாக்டர் சொன்ன உணவு முறைகளையும் மூலிகையையும்  தினமும் ஒரு வேளைக்கு மட்டும் மாறி மாறி கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தாள். சில நாளிலேயே சௌமியாவின் உடலில் பெரிய தள்ளாட்டம் தெரிந்தது.

 நாட்கள் செல்ல செல்ல  சௌம்யா கொஞ்ச நேரம் கூட நடக்க முடியாமல் உட்கார்ந்து கொண்டாள் .

'உடம்பு ஒரு மாதிரியாக இருக்கிறது'  என்று மட்டும் அபர்ணாவிடம் சொன்னாள். டவுனில்  காம்ப்ளக்ஸ் வாடகை கலெக்ஷனுக்கு கிருபா செல்லும் போது  மருந்து மாத்திரையை வாங்கி வர சொன்னாள். அவனும் மருந்து மாத்திரை வாங்கி வந்து கொடுக்க சந்திரா உடனே  தூக்கி குப்பையில் போட்டாள்.

' என்ன நீங்க உடம்பு சரியில்லைன்னா, ஆஸ்பத்திரிக்கு போலாம்.,  மெடிக்கல் ஷாப்ல மருந்து சாப்பிடறது என்ன பழக்கம்?  இருங்க கஷாயம் சேர்த்து தரேன்., சரியா போயிடும்"  என்றாள். அந்த கஷாயமும் டாக்டர் சொன்ன ரெசிபியின் படி தயாரிக்கப்பட்டது . அதை அருந்த சௌம்யாவுக்கு இன்னும் உடல் சோர்வாக போனது. கச்சேரிக்ள் எல்லாம் தவிர்த்தாள்.

அவளால் வார்த்தைகள் கோர்வையாக பேச முடியவில்லை என்றாலும், தேகத்தில் ரத்த நாளங்கள் தறிக்கெட்டு ஓடுவது போல உணர்ந்தாள். உள்ளுக்குள் ஒரு புது  உற்சாகமும், ஆனால்  வெளியே சோர்வாகவும் என ஒரு வித்தியாசமான இரட்டை உடல்நிலை அவளுக்கு வாழ்க்கையே முதல் தடவையாக தோன்றியது.

எப்போதும் சிரிக்க வேண்டும் போல தோன்றியது . இதென்ன கூத்து?

வழக்கமான  சுறுசுறுப்பு இல்லாமல் படுக்கையில் படுத்து க்கொள்ளவும் நினைத்தாள். அடிக்கடி தலையணையை மார்பிலும் தொடையிலும் போட்டுக் கொண்டு புரண்டு புரண்டு படுத்தாள்.  தன் உடல் தன் பேச்சைக் கேட்ககாதது போல இருந்தது.

­

அவளது வழக்கமான அலுவல்கள் மாறி போயின.  தாமதமாக எழுந்து கொள்வது, படுக்கையில் கண்விழித்து வெகு நேரம் படுத்து கிடப்பது, தினமும் செய்கிற உடற்பயிற்சியும் யோகாவும் செய்ய  மனசில்லாமல் படு சோம்பேறித்தனத்துடன் இருப்பது என்பதெல்லாம் அவளுக்கே புதிதாக இருந்தது.

சாதகம் செய்யவும், புதிய பாடல்களை மனனம் செய்யவும், அவளுக்கு பிடிக்கவே இல்லை .

பூஜை அறையில் கூட அவள் செல்வது செல்லவில்லை.  பூஜையிலும் தியானத்திலும் எதிலுமே அவளது மனம்  லயிக்கவில்லை .

என்ன இது  ?எதையுமே பிடிக்காமல் எதையுமே செய்ய பிடிக்காமல், இப்படி ஒரு மூடு நமக்கு?

 நமது மனதுக்கு என்ன தேவை? அல்லது உடலுக்கு என்ன தேவை?' என்று கூட தெரியவில்லையே . அவள் பெரும்பாலும் தனது அறையிலேயே இருந்தாள்.

 சந்திரா மட்டும் அடிக்கடி டாக்டரிடம் போன் செய்து ரகசியமாக பேசினாள்.

"யோவ்வ் கொடுக்கிற மருந்து வேலையை செய்துய்யா.  தெனமும் அவளுக்கு இரவானால் ஜுரம் வருது . அடிக்கடி பினாத்துறா.  சம்பந்தமில்லாமல் ஏதோ உளறுறா.. ' என அடிக்கடி லைவ் அப்டேட்டுகளை டாக்டரிடம் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தாள்.

அபர்ணா கூட ., என்னாச்சு மேடம்?  புது யூடியூப் வீடியோ., ரீல்ஸ் எதும் போடலையே ., ஷார்ட்ஸ்  போடலையே மேடம் " என நினைவுபடுத்திக் கொண்டே இருந்தாள்.

' உடம்பு ஒரு மாதிரியா இருக்குடி நான் அப்புறமா சொல்றேன்னு"  சொல்லி அனுப்பி விட்டாள் சௌமியா .

கார் பயனங்களின் போது, '  இசையை பற்றியும் தனது இசையை அனுபவத்தை பற்றியும் எப்பவோ  பேசிய ஆடியோக்களை கேட்டு எழுதி புத்தகமா போடும் ஒரு பெரிய வேலையை அபர்ணாவிடம் கொடுக்க,  அபர்ணாவும் தனது அறையிலேயே  அந்த வேலையை டைப் செய்து கணினியில் ஏற்றிக்கொண்டிருந்தாள்.

அங்கே யாருக்கும் எந்த வேலையும் இல்லாமல் இருந்தது போல ஒரு சூழல் நிலவ தொடங்கியது .

கிருபாவும் காரை எடுக்க வேண்டிய வேலை இல்லாததால், தனது அறையிலேயே கிடந்தான். டவுன் கலெக்ஷன் மட்டும் தான் அவனது ரொட்டின் வேலையாக இருந்தது .

நாள்கள் செல்ல செல்ல  சௌமியாவின் உடல் மிகவும் மோசமாக இருப்பது போல் தோன்றியது.  அவளால் சாதாரணமாகவே கை கால்களை அசைக்க முடியவில்லை.  நூறு கிலோ  நூத்தம்பது கிலோ எடையை சுமந்து கொண்டிருப்பது போல அவள் நினைத்தாள்.

இனிமேலும் சும்மா இருக்க கூடாது . இனிமேலும் இப்படியே இருந்தால், பெரிய பிரச்சனை ஆகிவிடும்.  டவுன் ஆஸ்பத்திரிக்கு செல்ல நினைத்தாள்.

 போனை எடுத்து மலர் ஆஸ்பிட்டல் சீப் டாக்டரை அழைத்து, மறுநாள் காலை அப்பாயிண்ட்மெண்ட் ஒன்றை புக்  செய்ய சொன்னாள். அபர்னாவும் புக் செய்தாள்.  

மறுநாள் காலை ஹாஸ்பிடல் போய் அட்மிட் ஆகி எல்லா பிளட் டெஸ்டிங் எல்லா டெஸ்ட்களும் எடுத்து விட வேண்டும் ' என அபர்ணா கிருபாகரிடம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாள்.

 கிருபாகரன் கவலையாக இருந்ததை சந்திரா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

' இதெல்லாம்  நான் நமக்காக செய்ற வேலைடா . நீ நடுவுல புகுந்து ஏதும் கெடுத்துடாம இருந்தா போதும்'  என மனதுக்குள்ளையே வேண்டிக் கொண்டாள்.

 

 அன்று மாலை மிதமான காற்று வீச ரூமிலேயே அடைந்து கிடந்த சௌமியா யாரிடம் சொல்லாமல் மட்டும் மெதுவாக எழுந்து  மொட்டை மாடித்தளத்திற்கு சென்று  நடந்தாள். வானத்தை பார்த்து அப்பாவை தேடினாள்.

'அப்பா எங்க இருக்க?

'ப்ப் எனக்கென்ன உடம்புக்கு? " வானை பார்த்து கேட்டாள். குடும்பம் இல்லாமல் கணவன் இல்லாமல் குழந்தைகள் இல்லாமல் இதென்ன வாழ்க்கை?.

அந்த முன்னள் கணவன் மனோகரன் வேலையும் போய்.,  வீடும் போய் அல்லாடுவதாக அவளுக்கு சில மாதங்களுக்கு முன் யாரோ சொன்னார்கள். அந்த பாவம் தான் நம்மை அலைகழிக்கிறதோ?

 வேறு கல்யாணமும் அவன் பண்ணிக் கொள்ளவில்லையாமே! அவள் தலை தூக்கி உயரப் பார்த்தாள். 

மேகங்கள் இருட்டிக்கொண்டு வருவதை பார்க்க அழகாக இருந்தது. மொட்டை மாடி முழுக்க நடந்து வந்தாள்.

' ஏன் நமக்கு உடல் ஒரு மாதிரியாக இருக்கிறது?  ஜுரம், சோர்வு இந்த இரண்டை தவிர வேறு ஏதோ ஒன்று நாம் உடலில் கிடந்து ஆட்டி படைக்கிறது. மனமும் உடலும் ஒரு நிலையில் இல்லாமலேயே இருக்கிறது.

நேற்று பெய்த மழை தண்ணீர் மாடி தளத்தில் ஆங்காங்கே தேங்கி நிற்க, அவள் அதை கழிவுநீர் கால்வை நோக்கி காலால் தள்ளிக் கொண்டிருந்தாள்.

அங்கிருந்த மர இலை செத்தைகளை  காலால் ஒதுக்கி கொண்டிருக்க., ஈரம் பாதம் வழியே ஏற உடல்  கிறுகிறுத்தது.

 கொஞ்ச நேரத்தில் மழை சடசடவென பொழிய ஆரம்பித்தது மழையில் நனைய வேண்டாம் என அவள் நினைத்தாலும், அந்த மழைத்துளியின் வேகம் அவளுக்கு பிடித்தமாக இருந்தது.

கொஞ்ச நேரம் நனைந்துவிட்டு, அவள் மெதுவாக மாடியில் இருந்து கீழே இறங்கினாள். உடல் கனகனவென இருக்க. லேசாக  நனைந்து இருந்த தலையை உடலை , கூந்தலை டவலால் துடைத்தாள்.

கொஞ்ச நேரத்தில் அவளுக்கு ஜுரம் ஆரம்பமாக .,தலையும் வலிக்க ஆரம்பித்தது. படுக்கையில் படுத்து கொண்டு யாரை அழைப்பது? என அவளுக்கு தெரியவில்லை. கையை கஷ்டப்பட்டு நீட்டி போனை எடுத்தாள்.

 அபர்னாவை கூப்பிட்டாள்.

" அச்சச்சோ நான் வெளியே வந்து இருக்கேன் ., "

"வெளியவா?"

"மேடம்.,குட் ஈவ்னிங்க்.,  நான் தான் சொன்னேனே பிரண்ட்ஸ் நாகர்கோவில் டூர் வந்திருக்காங்க பாத்துட்டு வந்துடறேன்னு "  சொல்லி இருப்பாள். நமக்கு தான் ஞாபகத்துக்கில்லை.

" நைட் வந்துருவேன் மேடம்.."

" அப்படியா?"  அவள் போனை கட் செய்து மறுபடியும் கஷ்டப்பட்டு சந்திராவை அழைத்தாள். கீழிருந்து சந்திரா ஓடி வந்து பார்த்தபோதே சௌமியா பாதி மயக்கத்தில் இருந்தாள்.

:' அய்யய்யோ  உடம்[பெல்லாம் ஈரமா இருக்கே? மேல மாடிக்கு  போனீங்களா? நீங்கள் சொல்றதை கேட்க மாட்டீங்க ., ஈரத்துல கால் வைக்கலமா? "

"ஏய் சந்திரா முதல்ல கால்ல தைலம் தேய் " சௌம்யா உத்தரவிட்டாள். சந்திரா சௌம்யாவின் உள்ளங்கால்களில், பாதத்தில் தைலத்தை சூடு பறக்க தேய்த்தாள்.

ஒன்றும் பெரிதாக அது கேட்கவில்லை.

' தான் கொடுத்த மருந்து வேலை செய்கிறது என்பது ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் சௌம்யாவுக்கு  இதனால் ஏதாவது ஒன்று ஆகி விடப் போகிறது என்ற கவலை அவளுக்கு லேசாக இருக்கத்தான் செய்தது.

" இப்ப என்ன பண்றதும்மா"

"................ஆஸ்பிடல்ல் போலாம்'

'இப்பவா?"

'கி........கிருபாவை கூ.ப்பிடு"

'ம்ம்ம் அவன் வேணாம்..அபர்ணா வந்துடட்டும்மா...."

"......ஆ..........ஆஸ்பிடல் போ...போலாம்'

"ம்கூம் வேணாம்... அமாவாச முன்னே வெச்சிட்டு ஹாஸ்பிடல் போக வேணாம்.  நாளைக்கு காலைல போகலாம்.. இது சாதரண வைரஸ் பீவராக தான் இருக்கும்..."

"ச...சரிடி டேப்லட் வாங்கிவர சொல்லு"

"தோ.. சொல்றேன்" சந்திரா கீழே ஓடினாள். அவன் போர்டிகோவில் இருந்தான். "என்ன ஆச்சு?"

"கிருபா.. அம்மாவுக்கு ரொம்ப உடம்பு சரியில்ல., ஜொரமா இருக்கு.  நாளைக்கு 10:30 மணிக்கு தான் அப்பாயிண்ட்மெண்ட் கொடுத்து இருக்காங்க .சரி ஒன்னு பண்ணு. நீ உடனே ஓடிப் போய் டவுன்ல போயிட்டு, அன்னைக்கு வாங்கிட்டு வந்த இல்ல,  அதே மாத்திரை மருந்த வாங்கிட்டு வர முடியுமா ?"

"ஏன்டி.. அன்னிக்கு கொடுத்தத குப்பையில போட்டுட்டியே. இப்ப பாரு எவ்ளோ கஷ்டம்?"

" நீ முதல்ல ஓடு., சீக்கிரம் போய் வாங்கிட்டு வா." அவன் காரை எடுக்க.,

" இரு இரு.  அப்புறம்  மலர் ஹாஸ்பிடல் . போய் அங்க டாக்டர் மைதிலி சீனிவாசன் இருப்பாங்க .,அவங்க கிட்ட அம்மாவுடைய ஹெல்த் கண்டிஷன் சொல்லு , எனக்கு அங்கிருந்து போன் செய்.."

"ம்ம் சரி..."

"ஏய்ய் அப்புறம் கிளம்புறதுக்கு முன்னாடி எனக்கு போன் செய், புரியுதா?"  என கிருபாவிடம் பல வேலைகளை ஒரே சமயத்தில் சொல்லி குழப்பி விட்டு அனுப்பினாள்.

அவனது கார் வெளியே போக .,சாரங்கனுக்கு  போன் செய்தாள்.

"யோவ் எங்கே இருக்க?" சன்னமாக பேசினாள்.

"ம்ம் சொல்லு. சந்திரா.. நான் கிளீக்லல தான் இருக்கேன்., என்ன விஷயம் சௌமியா எப்படி இருக்கா?"

'அவளுக்கு  உடம்புக்கு முடியலையாம். ஜொரமா இருக்குன்னு நினைக்கிறேன் . கை கால் கூட அசைக்க முடிலன்னு சொல்றா"

"ம்ம் வெரிகுட்...."

" என்ன நீ வரியா ?"

"ம்ம்  .. கிளம்பிட்டேன்"

"யோவ்...எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்குய்யா? இந்த விஷயம் வெளியே தெரிஞ்சா ரெண்டு பேருக்கும் பெரிய பிரச்சினையாகிடும்யா"

"ஏய்ய்  யாருக்கும் ஒன்னும் தெரியாது,.ஒரே ஊசியில் குணப்படுத்திடுவேன் சரியா? நீ மட்டும் கரெக்ட்டா காவலுக்கு இரு.. போதும்"

அடுத்த நிமிடத்திலேயே அந்த வீட்டிற்கு சாரங்கன் தப தப'வென  ,,மருந்து பெட்டியுடன் ஓடி வந்தார். செக்யூரிட்டியிடம் சந்திரா சொல்லி வைத்து விட்டதால் காம்பவுன்ட் கதவு திறக்கப்பட கம்பீரமாக நுழைந்தார்., விசில் அடித்துக் கொண்டே, மாடிப்படி ஏறினார். தனது நெடுநாள் கனவு இப்போது சந்திராவின் தயவால் நடக்கப் போகிறது. மனம் குதூகலத்தில் குதித்தது.

 சௌம்யாவின் அறை வாசலில், சந்திரா பதட்டமாய் இருக்க., சாரங்கன் அவளை கட்டி அணைத்து முத்தமிட்டார்.

'கள்ளி சொன்னபடியே செஞ்சிட்டடியே"

" யோ சீக்கிரம் ஆவட்டும். அந்த  அபர்ணா கூட வெளிய போயிருக்கா.,   லேட்டாத்தான் வருவா"

"ம்ம்"

" ஆனா கிருபா டவுனுக்கு போய் இருக்கான். "

' ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல., அவன் டவுன்ல இருந்து வரதுக்குள்ள முடிச்சிடலாம்., சுடுதண்ணி மட்டும் ரெடி பண்னிடு. முதல்ல உள்ள வா. நான் தனியா நுழைய முடியாது. சௌம்யா என்னை பாத்தா கத்துவா" இருவரும் உள்ளே நுழைந்தார்கள்.

சௌம்யா., படுக்கயறையில் அந்த அந்நியன் நுழைந்தான். அது மிகப்பெரிய அறை. இன்டிரியர் அலங்காரமே பல லட்சம் செலவு செய்து செய்திருப்பார்கள்,  போல., ஆண்டவா இது அத்தனையும் எனக்கு கொடு'.. சாரங்கன் வேன்டினார்,

கட்டில் அருகே போக., ஒரு மிகப்பெரிய  பஞ்சு  மெத்தை போல சாரங்கனின் ஆதர்ஷ நாயகி சௌம்யா படுத்திருந்தாள்.

அவள்  உடுத்தியிருந்த காட்டன் சேலை அவளுக்கு மிகவும் அழகாய் இருந்தது. ஈரக் கூந்தல் தலையனையில் பரவி., அவளை இன்னும் பேரழகியாய் ஒப்பனை கலந்த ஓவியமாய் காட்டியது.

தனியறை என்பதால் அவள் உடைகள் லேசாய் விலகி இருக்க., இடுப்பு குழைவும்., தூக்கிய ரவிக்கையும் அவருக்கு தெரிந்தது. முழங்காலுக்கு மேல் ஏறிய அவளது சேலை முடியே இல்லாத அந்த சந்தனக் கால்களை சாரங்கனுக்கு தெளிவாக காட்ட., அவர் கற்பனை செய்ததை விட, அற்புதமான அழகில் சௌம்யா ஜொலிக்க அவர் எச்சில் ஊற அவளைப் பார்த்தார்.

முழங்காலே இப்படி தங்கமாய் ஜொலிக்கிறது என்றால் வெயில் படாத அந்த உள்தொடைகள் எப்படிப்பட்ட அழகில் இருக்கும்?  அதுக்கும் மேலே அந்த தங்க கோபுரம்? அவர் சொக்கி போனார்.

அவளின் செவ்வாழை தொடைகளுக்கு நடுவே யாரும் பார்க்காத அவள் தாலி கட்டிய கணவன் கூட பார்க்காத அந்த தங்க கோபுரம் எப்படி எல்லாம் ஏக்கத்தில் வீங்கி போயிருக்கும் ? சாரங்கன் பேண்டின் மேலாக தனது ஆண்மையை தடவிக் கொண்டார்.

 ஃபேன் காற்றில் அவளது முந்தானை ஒரு பக்கம் விலகி பாதி வரை சௌமியாவின் கொழுத்த முலைக் கூம்புகளை காட்ட , ரவிக்கியில் அடங்காமல் மேல்நோக்கி விரைந்து நிற்கும் அதன் திண்மையை பார்த்து., பர பரபரத்தார்.

எப்படியாவது இவளை திரும்ப சொல்லி குண்டிகளை தடவி ஊசி போட்டு விட்டால் போதும். எளிதாக இவளை வேட்டையாடி விடலாம்.

 இவள் இருக்கும் உடல் நிலையில் கண்டிப்பாக எந்த மறுப்பும் சொல்ல மாட்டாள். இதுவரை தொப்புளிலும் அடிவயிற்றிலும்  முத்தமே வாங்காத இந்த வெண்ணை வயிற்றில் ஒரே ஒரு முறை இந்த வழுக்கை தலையை வைத்து முகத்தை வைத்து தேய்த்தால் கூட போதும்' என அவர் நினைத்தார்.

  அவள் படுத்து இருக்கும் போதே அவரால் அவளது பருத்து செழித்த தொடையின் கணப்பரிமாணங்களை பார்க்க முடிந்தது.  மெல்லத் தொடையை தூக்கிப் பார்த்தால் குண்டிகளின் முழு வடிவமும் தெரிந்து விடும்.

ஒரு முறை என்னிடம் படுத்துவிட்டால்,  நான் தரும் ஆண் சுகம் என்ன ஏது? என்று இவளுக்கு தெரிந்து விட்டால்?  அதற்குப் பிறகு என்னை எப்போதும் தவிர்க்க மாட்டாள்.  

அவரது கைகளும் ஆண்மையும் அவளைத் தொட துடித்தன.

சாரங்கன் சௌமியாவை பார்க்கும் விரச பார்வையை சந்திரா புரிந்து கொண்டாள். 

இப்படி ஃப்ரிட்ஜில் வைத்த பழக்கூடை போல  பிரஷ்ஷாக படுத்திருக்கும் இந்த கட்டுடல் காரியை இந்த ஆள் வேட்டையாடப் போகிறான் என அவள்  நினைக்கும் போதே உடல் கிறுகிறுத்தாள். தப்பு தான் என்ன செய்ய?

அவர் பார்வை சௌம்யாவின் சேலை கொசுவம் விசிறிகள் அகன்று கிடக்க அதன் உள்ளே பதுங்கி  வீங்கி ஒரு பெரிய பன்னை ஒளித்து வைத்தார் போல கிடக்கும் ஸௌம்யாவின் பெண்மை மேடையை சொக்கி போய் பார்த்தார்.

" எழுப்பட்டா?" அவர் சௌம்யாவின் காலை தொட்டு எழுப்ப முயல

"யோவ்வ் இருய்யா மேல பாஞ்சிடாத.. அதுவும் என்னை வெச்சிட்டு. ? இரு அம்மாவை எழுப்பறேன்.." என்றாள் சந்திரா

' அ அம்மா., அம்மா...  கொஞ்சம் கண்ண  திறங்க"

"யா. யார்டி?" சௌம்யாவின் தேனினும் இனிய குரலைக் கேட்டு சொக்கினார் சாரங்கன்.

"வணக்கம் மேடம்" சாரங்கன் கைகூப்ப/, அவள் கண்ணை கஷ்டப்பட்டு திறந்தாள்.

"யா.. யார் வந்திருக்காங்க டாக்டரா?"

"ஆமாம்மா "

சாரங்கனின் உருவம் அவளது மனதில் பதிய , அவளுக்கு பயங்கர கோவம் வந்தது, ஆனால் கத்த முடியவில்லை. இந்த ஆளா?

"வே.ணாம் டா..டாக்டர்...வேணாம்..."

"ஏம்மா ஒரு ஆத்திர  அவசரத்துக்குத் தானே? தப்பில்லம்மா"

ப்ச்.. இவன் மோசமான ஆளுன்னு சொல்வாங்களே' என்பது போல சந்திரா வைப் பார்த்தாள்.

" அம்மா ஆபத்துக்கு பாவம் இல்லம்மா ., கிருபா டவுனுக்கு போயிருக்கான். அவன் வரதுக்கு ஒன் ஹவர் ஆகும்/ அதுக்குள்ள இவரு உங்க  உடம்புக்கு என்னன்னு பாத்துடுவாரு"

"வே.ணாம் டா..டாக்டர்.லாம்..வேணாம்..."

" அம்மா அப்படிதான் சொல்வாங்க., நீங்க பாருங்க "

" இ...இல்ல இல்ல., வே... வேணாம் " அவள்  எழ முயன்றாள்.

'சார்.. நீங்க பாருங்க சார்.."

"  நோ.. நான்  நான் டவுன் ஹாஸ்பிடல் போ..போ றேன் " சௌம்யா மறுக்க.

"ஆபத்துக்கு பாவம் இல்லம்மா ., டாக்டர் பாருங்க"

"மேடம் டோன்ட் பேனிக்.. உங்க உடம்புக்கு என்ன? ஏன் இப்படி வேக்குது? என்ன சாப்டீங்க?"

அவர் கர்ச்சிப்பால் அவள் தொண்டையை துடைத்தார்.

"ச..சந்திரா வேணாம்.. வேணாம்னு சொல்லு "

" சந்திரா  நீ போ.  வென்னீர் போட்டு வா., நான் பாத்துக்கறேன்.."

"டா.டா க்டர்  வேனாம் நீங்க போங்க" சௌம்யா குழறாய் சொல்ல.,

"ம்ம் மேடம்   நான் என்ன வெளி ஆளா காட்டுங்க?'

அவர் ஆசையாக சௌம்யாவின்  கையை பிடிக்க சௌம்யா மறுத்தாள்..

"கோ ஆப்ரேட் பண்ணாதாணே நான் பண்ன முடியும்?

அவர் கையை தொட சௌம்யா சந்திராவை கெஞ்சுவது  போல பார்த்தாள்.

சந்திரா அவஸ்தையாக இருவரையும் மாறி மாறி பார்க்க.,

அவள் கையை பிடித்த உடனே தனது மருந்தின் வீரியத்தை அவர் புரிந்து கொண்டார். அவளது கை முழுக்க தொட்டார்.  கழுத்தில் கை வைத்தார்.

அவள் உதட்டைப் பிதுக்கி பல் ஈறுகளை பார்த்தார்.

சௌம்யாவின் வாயை திறக்க சொல்லி நாக்கு நீட்ட சொன்னார்.

 வெறும் கையால் அந்த எச்சில் நாக்கில் மேலும் கீழும் அசைத்துப் பார்த்தார்.

அவர் மெல்ல மெல்ல சௌமியாவை தனது கட்டுக்குள் , கொண்டு வருவதை சந்திரா வெளிறிப் போய் பார்த்தாள்.

அவளை, 'அந்த பக்கம்  முகத்தை திரும்பு' என சொல்லி அவளது காதுகளை தடவிப் பார்த்தார்.  அவரின் அதிக பிரசங்கி விரல்கள் சௌமியாவின் முகம் எங்கும் ஊர்ந்து சென்றன. அவளுக்கு இது தப்பாய் தெரிய.,

"... நோ.ப்ளீஸ் ஸ்டாப்....." சௌம்யாவின் கன்னங்கள் துடித்தன.

 அவளின் கழுத்தில் கீழே இறங்கின .,

" வேணாம்., டாக்டர்.,  நீங்க போங்க"  சௌம்யாவின்  கண்கள் கசிவது போல் இருக்க., சந்திரா அவளின் தடுமாட்டத்தை பார்த்து கைகள் பிசைந்தாள்

" இருங்க சௌம்யா... ஹார்ட் பீட் பாக்கறேன்.." சாரங்கன் வேகமாய் முன்னேறினார். ஸ்டெத்தோஸ்கோப்பை  பெட்டியில் இருந்து எடுத்தார்.

"நோ.. ..ப்ளீஸ் ஸ்டாப்"

"ஏன் ஸ்டாப்....? யூ டூ கோ ஆப்ரேட் சௌம்யா"

சௌம்யாவின் அபரிதமான மார்புக் கலசங்கள் ரவிக்கை  கவ்வி பிடித்துக் கொண்டிருக்க, அந்த ரவிக்கை  கூம்புகளை தொடுவதற்கு, சந்திராவை பார்த்துக் கொண்டே., சேலை முந்தானையை கொஞ்சம் தூக்கி பிடித்தார்.

எப்படியும் இந்த டாக்டர் ., இன்னும் சில நிமிடங்களில் சௌமியாவின் கற்பை சூறையாடுவார்' என சந்திரா நினைத்தாள்.

"ப்ளீஸ்  எதுவும் வே..வேணாம்.. சந்...சந்திரா இவரைப் போக சொல்லு"

"ஷ்ஷ்ஷ்" அவர் சௌம்யாவின் வாயில் விரலை வைத்தார்.,

"செக் பண்ணி முடிக்கற வரைக்கும் சும்மா இருக்கனும்.. எதும் பேசக்கூடாது"

"சந்திரா நீ வெளிய போய்.. ஹாட் வாட்டர் எடுத்து வா"

"சரிங்க டாக்டர்" அவள் வெளியே நகர,

"நோ.!. சந்திரா போவாதே" சௌம்யா அழைக்க.,

"இருங்கம்மா வந்துடறேன்" சந்திரா வேகமாய் வெளியே போனாள்.

" ரூம் டோரை லாக் பண்ணு சந்திரா'

"'சரிங்க சார்" கதவு சாத்தப்பட்டு வெளி தாழ்ப்பாள் போடப்பட

'செக் பண்ணி பாத்துடலாமா?  சௌம்யா" சாரங்கன் காமத்துடன் மெத்தையில் அவளது தோளுக்குப் பின்னால் கிடந்த முந்தானையை அகற்றினார்.

"நோ... "

சாரங்கன் சௌமியாவின் முழு முந்தானையை பற்றி எடுத்து வீச சௌம்யாவின் முப்பத்தாறு அங்குல கூர் முலைகள் இரன்டும் உள்ளிருந்த பிராவையும், மெல்லிய  காட்டன் ரவிக்கையையும்  கிழித்து விடும் ஈட்டிகள் போல., காம்புகள் துருத்தி புடைத்து நின்றன.

'அமுக்கி பாக்கட்டுமா?'  சௌம்யாவைக் கேட்டார் சாரங்கன்.

சௌம்யா கண்ணை மூடிக் கொண்டாள்.

 காமபெருநதி முதல் பாகத்தை படிக்க

காமபெருநதி மூன்று பாகங்களையும் படிக்க