வெல்ல முடியாத வேட்கைகள் : எபிசோடு : 6

'அப்பாடா வந்தேடா சாமி" அவள் குதூகலமானாள்.

'அய்யோ நீங்களா?" அவள் தன்னை மறந்து கூவினாள்.  நமக்கு ஒரு கஷ்டம் என நினைத்தால் ஆபத்பாந்தவன் போல வந்துவிட்டாணே.,

அவனை பார்த்தவுடணே, ஏதோ ஒரு விடுதலை உணர்வு., சுய நிம்மதி. இன்ப பெருமூச்சு..

ஆனால், இவன்  எங்கே இந்த பக்கம்?

ஆஸ்பத்திரி இருப்பது., வேளச்சேரியில்., ஜெயந்தி இருப்பது பெருங்களத்தூரில்., லோகேஷின் வீடோ., வடபழனி..

"என்ன இந்த பக்கம்?" அவள் ஆச்சரியமாக கேட்க.,

"மறை மலைநகர்லருந்து வரேன்" அவனது ஆபிஸ்   இருப்பது மறை மலை நகர்.

"அது தெரியும்., இங்க, இந்த டைம்ல, எங்கே வந்தீங்க?ன்னு கேட்டேன்'

"விளையாடறீங்களா? அண்ணிக்கு  பொண்னு பொறந்திருக்குல்லே ., ஆஸ்பத்திரிக்கு போறேண்"  கடவுளே வயித்துல பால் வார்த்தியே.

"ஏ..ஏன்... பவித்ரா எங்க?'

"அவ., ரிலேஷன் வீட்டுக்கு.,  பெட்ரோத்தல் பங்கஷன் போறா.  அவ ஒரு வாரம் கழிச்சி எங்கம்மா, எங்கக்காவோட வீட்டு வருவா. அவங்க இன்னிக்கு டிஸ்சார்ஜாமே., அதான்., அவங்களை இன்னிக்கே ஆஸ்பத்திரியிலருந்து போறதுக்குள்ள பாத்துடனும்னு போறேண்"

"ப்ச்.. பஸ்ர்ட் டைம் ., பேபி பாக்க போறீங்க... நீங்க பவித்ரா கூட தாணே வரனும்"

"ஓ அப்படி ஒன்னு இருக்கா., பவி ஏதும் சொல்லலியே., சரி அப்ப நான் வீட்டுக்கே போய்டட்டுமா?'

"அய்யய்யோ வரென்னு சொன்ன ஆளை போக சொல்லலாமா? வாங்க போலாம்' அவள் சந்தோஷமாய் பைக்கில் ஏறி கொண்டாள்.

அவன் மிதவேகமாக சாலையின் ஓரம் ஓட்டிக் கொன்டு போனான். அடிக்கடி  கிளட்ச்  பிடிக்காமல், பிரேக் அழுத்தாமல்., முக்கியமாய் ஹார்ன அடிக்காமல்., வண்டியை ஆட்டாமல் ஒரே சீராக  வண்டியை ஓட்டியது அவளுக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

ஜெயந்தி அவன் தோளை பிடிக்காமல் அவன் மீது படாமல் கம்பியைப் பிடித்துக் கொண்டே வந்தாள். அவள் மூக்கில் அவனது சென்ட் வாசனை கமகமத்தது.  அப்படியே சொக்கி போறாப்பல? ., எத்தனை வாசனை? தங்கராஜ் கூட சென்ட் அடிப்பாந். காஸ்ட்லி சென்ட்தான். ஆனா ஆளை மூச்சடக்கறாபோல ஒரு காட்டு...

ஒருவேளை ஆளை புடிக்காததனால, சென்டு வாசனை புடிக்கலியோ?  ஆளிய புடிச்சாதான் எல்லாம் புடிக்கும் போல.,

அவன் பைக்கி னை ஓட்ட, அவன் பிடரி மயிரின் அடர்த்தியை பார்த்து வியந்தாள். இந்த முதுகு தான் எத்தனை அகலம். இடுப்பு குறுகலாக முதுகு விரிந்து ஒரு சிறகு விரித்த கழுகின் வடிவத்தில்? ச்சீ.. என்ன இது நான் இப்படி  நினைக்கிறேன்?.

அவனது சென்ட் வாசம்  அவளை தொந்தரவு செய்தது.

அவன் நடுவில் என்னவோ சொல்ல போக.,

'ஆங்க் என்ன  சொல்றீங்க? ' அவள் முன்னே எட்டி கேட்க. அவன் காது மடல் அருகே அவள் அதரங்கள் உருள., டக்கென தலையை இழுத்து கொண்டாள். சே என்ன இது அவன் கேர்ள் பிரண்ட் போல நான்?

ப்ச்.. என்ன இது யாராவது பார்த்தால்.,  என்ன நினைப்பார்கள்,.

அவன் சாலை ஓரமாகவே போக, வழியில் பெரிய மலை போல மாடு சாணி போட்டு வைக்க., அய்யோ அதன் மீது ஏறினால் வண்டி என்னாவது? அத்தையின் புடவையில் பட்டால் என்னாவது? அவன் சரக்கென வலது புறம் லேசாக ஒடிக்க.,

அதற்குள் பின்னால் வந்த ஒரு  டூ வீலர்., 'பாங்க்ன்ங்க்ங்க் 'என ஹாரன் அடித்தான்..

"ஏய்ய்ய் ஏன்டா ரைட்ல ஏறுர?...லூசு.. பு.."

"ஏய்ய்ய்" லோகேஷ் சீற.,

"த்தா..பின்னால ஒரு அம்சமான குட்டி இருந்தா உங்களுக்கெல்லாம் கண்ணே தெரியாதே..ன்ங்க்கூ"

"ஏய்ய்ய்ய்"

"தள்ளிகிட்டு போற நாயி....ஒழுங்கா போடா..ந்ங்க்ங்க்'

அவன் இன்னுமொரு மோசமான வார்த்தையை உதிர்த்துவிட்டு.,  என்பது கி.மீ யில் முறுக்கி கொண்டு போக., சட்டென சூழ்னிலை மாறியது.

கோபமே படாத லோகேஷ் கோபமயமனான்,.

"டேர்ய்ய்ய்ய் நில்றா" லோகேஷின் கரங்கள் துடிக்க., இவனும் வேகமெடுத்து அவனை துரத்த., வண்டி விழுவது போல ஆட., ஜெயந்தி அவன் தோளை கெட்டியாக பிடித்து கொண்டாள்.

"அய்யோ என்ன பண்றிங்க ? " ஜெயந்தி கத்தினாள்.

"அவன பாருங்க.... அவனை... "

'போய்ட்டு போறான் விடுங்க...பைக்கை ஸ்லோ பண்ணுங்க"

"என்ன  பேச்சு பேசிட்டு போரான் பாருங்க"

"விடுங்க., அவன் தைரியம் அவளோ தான். சொல்லிட்டு ஓடிட்டா.. உங்க கிட்ட நின்னா பேசினான்?"

"அதுக்காக"

"என் மாப்பிளைக்கு  நேரா  நின்னு பேசிடுவானா?'

'என்ன கலாய்கிறீங்களா?'

"' உங்களை கலாய்க்க  நான் யாரு? போங்க..அமைதியா"

"என்னன்னு சொன்னான் தெரியுமா?'

"தெரியுமே., "

'என்ன தெரியும்.. ? உங்களை குட்டின்னு சொல்றான்" அவன் கோபமாய் கர்ஜிக்க, அவளோ சிரித்தாள்.

"ப்ச்.ப்ச்..ஏது நீங்க இதை வேணும்னே என்னைச் சொல்றா மாதிரி இருக்கு?"

"எப்படி அவன் உங்களை ரெஸ்பெக்ட் இல்லாம குட்டின்னு சொல்லலாம்? ராஸ்கல்..."

"ஹலோ" அவள் துணிந்து அவன் வாயை மூடினாள்.

"அவன் ஒரு தடவை தான் சொன்னான்., நீங்க சொல்லிகிட்டே இருக்க போறீங்களா?" அவன் வாயை அவள் வெகு நேரம் மூடிக் கொண்டிருக்க.,

அவன் பைக்கை ஓட்டி கொண்டே தலையை ஆட்டி., அவள் கையை விலக்க முயற்சித்து.,

 "உங்களை நான் தள்ளிக்கிட்டு போறேன்னு சொல்றான் எவ்ளோ கொழுப்பு அவனுக்கு" அவன் சொல்ல சொல்ல அவன் வாயை அடக்க முடியாமல் அவள் தன் இரு கையாலும் எக்கி அவன் வாயை மூட,  இப்போது சேலை விலகி அவளது முன்னழகு கலசங்கள் இரன்டும் அவன் பெரிய முதுகின் மீது மொத்தமாய் நசுங்கி பிதுங்க., அவன் முழுதாய் பேச்சற்று போனான்.

அன்று நடந்தது எதேச்சையானதா? இயல்பானதா?  என்பது தெரியாது.  ஆனால் அவர்களுக்குள் இருந்த ஒரு இயல்பான உறவின் விளிம்புகள் சற்று தடுமாற துவங்கிய நாள் அது.

சின்ன மாப்பிள்ளை லோகேஷிற்கு தனது மகளை அவள் திருமணம் செய்து கொடுத்து  ஒரு வருஷம் கழித்து  நடந்த நிகழ்வு  இது.

அதுவரை அவர்கள் இப்படி எல்லை மீறி பேசிக் கொள்ளவில்லை தவிர கொஞ்சமும் தங்களது எல்லைகளை மீறிக்கொண்டது கிடையாது . அதுவும் இப்படி பட்டப் பகலில் உச்சி வெயிலில் சாலையில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பைக்கில் தனது இளைய மகளின் புருஷனை பின்பக்கமாக இருந்து கட்டி பிடிக்காத குறையாக அவனை தனது முலைகள் நசுங்க, முலைக் காம்புகள் குத்த, முலைக்கனிகள்  அந்த கரடுமுரடான முதுகிற்கு ஒத்தடம் கொடுக்க , அவனது உதட்டையும் மீசையும் தாடியும் ஒன்று சேர்ந்தாற் போல் தடவிக் கொண்டு , ஒரு காதலியை போல அவனது வாயை பொத்திக் கொண்டிருக்கிறோமே என்ற உணர்வே அவளுக்கு வரவில்லை.

 லோகேஷ்க்கும் அது புதுவிதமான  அனுபவமாக இருந்தது.  அவன் பலமுறை பவித்ரவின்  தனங்களை இஷ்டம் போல எடுத்து  ருசித்து இருக்கிறான். தடவியிருக்கிறான்.  தன் முகத்திலும் மார்பிலும் போட்டு பல முறை  நேரடியாகவே நசுக்கி இருக்கிறான்.

 ஆனால், புடவை ரவிக்கை, பிரா எல்லாவற்றையும் மீறி தனது அத்தையின் மார்பு கலசங்கள் தன் மீது பட்டு அழுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன என்பதை அவனால் நம்பவே முடியவில்லை.

 இதை விளையாட்டாக செய்கிறாளா? அல்லது நம்மை உசுப்பேற்ற செய்கிறாளோ?  என தெரியாமல் அவன் விழித்தான்.

 அவனது தொண்டை உலர்ந்து போய்  நாக்கு புரள மறுத்தது. உடனடியாக பேச எந்த வார்த்தையும் அவனுக்கு வரவில்லை.

 தனது முதுகு சுமக்கும் அந்த இரு பால்கனிகளின் குத்தல் அவன் உடல் முழுக்க தாங்க முடியாத சுகத்தை வாரி கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தது . ஜெயந்தியின்  பெண்மை கமழும் அக்குள்  வாசம் எதிர்காற்றின் தள்ளலை எதிர்த்து அவன் நாசிக்கு விருந்து வைக்க., அவனுக்கும் இது தவறு என்று உரைத்தாலும் திடீரென கிடைத்த பொக்கிஷ சுகத்தில் அவன் சொக்கி போனான்.

தான் வாயை மூடிவிட்டால் அவள் கையை எடுத்து விடுவான் என்பதற்காக அவன் விடாமல் ஏதேதோ பேசிக் கொண்டு வந்தான்.

 அவன் தலையை ஆட்ட ஆட்டி வாய் திறக்க அவனை  வாய் திறக்க விடாமல் அவள் தனது சின்னஞ்சிறு கைகளால் அவன் வாயை மூட, அவனது வாயிலிருந்து தெறித்து விடுங்கள் எச்சில்கள் அவளது  மணிவிரல்களில் பட இந்த கபட நாடகத்தை உச்சி வேளை சூரியன் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே வந்தது.

 ஆஸ்பத்திரிக்கு போகும் இடதுபக்க வழியில் பைக் திரும்ப அவள் மெதுவாக தன் தவறை உணர்ந்து கைகளை எடுத்துக் கொண்டாள்.

' நாம் மிகவும் அத்து மீறி விட்டோமே'  என்கிற குற்ற உணர்வு அவளுக்கு லேசாக தலை எட்டிப் பார்த்தது.  என்ன இருந்தாலும் நம்முடைய மகளுக்கு கணவன்.  வெளி ஆண் . வேத்து ஆம்பளை ' அவனைப் போய் தொட்டு விட்டோமே. மார்பகங்களால் தீண்டி விட்டோமே., என யோசித்து குறூகி போணாள்.

எதனால் திடீரென இப்படி எல்லை மீறி விட்டோம்? எவனோ ஒருவன் தன்னை 'அம்சமான குட்டி' என்றானே ., 'இந்த குட்டியை தள்ளிக்கிட்டு போறியாடா?'  என கேட்டானே அந்த வார்த்தைகள் தான் எனக்குள் இவ்வளவு பெரிய காம உணர்வுகளை திடீரென கொடுத்து விட்டதா ?

துணிக்கடையில்  அவன் மகளுக்கு ஆதரவாஅய் நடந்து கொணடது எனது இன்ப ஊற்றுகளை பொங்கச் செய்துவிட்டதா?

பால் காம்புகள் குத்தும் வரை அவன் மீது சாய்ந்து விட்டோமே?

'ஐயோ மாப்பிள்ளை  லோகேஷ் என்ன நினைப்பான்?

 அவள் எட்டி பைக்கின் ரிவர் யூ மிரரை பார்க்க அந்த கண்ணாடியில் ஜெயந்தியை லோகேஷ் பார்த்துக் கொண்டு வந்தான் .

அவளை பார்த்ததும் புருவம் தூக்கி 'என்ன?' என்று கேட்டான். அவள் 'எதுவுமில்லை'  என சொல்ல., அவள் சொல்லி முடித்த வினாடி வண்டி ஒரு ஸ்பீட் பிரேக்கரில் ஏறி, இறங்க அவள்  நிலை தடுமாறி சாய்ந்து, மறுபடியும் அவனது முதுகில் தனது முலைப்பந்துகளை வைத்து அமுக்கி பிறகு  எடுத்து,  ஆசுவாசப்படுத்தி அமர..,

அவர்களுக்கு பக்கத்தில் வந்த ஒரு ஆட்டோக்காரன்

"சார்.. மேடம்  புடவை பறக்குது பாருங்க ., வீல்ல மாட்டிக்கப் போகுது" என்றான்.

' எனக்கு தெரியும் போடா " என லோகு செல்வதற்குள் ஆட்டோக்காரன்  சிரித்தபடி போய்விட்டான் .

அவன்  லோகேஷிடம் பேசினாலும் , அவனது பார்வை ஜெயந்தியின் பக்கவாட்டு இல்ல் குபீரென தெரிந்த அவளின்  மார்பு கலசத்தின் மீதுதான் இருந்தது என்பது லோகேஷ்க்கு தெரிந்ததும் எரிச்சலாக இருந்தது .

"முந்தானை  இழுத்து சொருகிகிட்டு வர மாட்டீங்களா?" திடீரென கத்தினான். ஜெயந்தி திகைத்து போனாள்.

"ப்ச்.. சொருகிகிட்டு தான் வெச்சி இருந்தேன்., நீங்க பண்ண  வேலையில முந்தானை  பிடுங்கிட்டு பறக்குது "

"நா. நா என்ன பண்ணேண்?'

"..ம்ம் அ.அந்த ஸ்பீட் பிரேக்கர்ல வண்டியை ஆட்டினீங்களே?" என சொல்லி மறுபடியும் அவள் முந்தானையை இழுத்து விடுப்பில் சொருகிக் கொண்டான் .

"கண்டவன் சொல்ற அளவுக்கு வச்சிருக்கீங்க?"

' சரி விடுங்க இப்ப என்ன ஆச்சு?"

" இவனுங்களுக்கு வேற வேலையே கிடையாது எவ துப்பட்டா  பறக்குது., முந்தானை ஆடுதுன்னு  நோட் பண்ற வேலை தான் இவனுங்களுக்கு"

"சார்க்கு ரொம்ப கோவம் போல" அவள் சிரித்தால்.

"ப்ச்...என்ன நீங்க?  இது எவ்ளோ பெரிய அத்து மீறல் தெரியுமா?"

"என்ன  அத்து மீறல் ?"

"ஒரு பொண்ணோட துப்பட்டா பறக்குறத பார்த்துட்டு துப்பட்டா சக்கரத்தில் மாட்டிக்க போதுன்னு சொல்றது,  முன்ன பின்ன தெரியாத பொண்ணு கிட்ட இதுபோல பேசுறத ரொம்ப தப்பு.. அதிகப்படியான உரிமை எடுத்துக்கறது., அவ கிட்ட அவ டிரஸ்ஸை பத்தி பேச டிரை பண்றது"

" ஐயோ விடுங்கள் ,.ரொம்ப பொசிசிவா இருக்கீங்க" என்றாள்.

" அப்படின்னா" லோகேஷ்  திரும்பி பார்க்க.,

" அதை பவித்ரா கிட்ட தான் கேட்கணும்"

அவள் சொல்லிக் கொண்டே வர பைக்  ஹாஸ்பிடலில் நுழைய இவர்களையே முறைத்து பார்த்தபடிபார்க்கிங்கில் நின்றிருந்தான் தங்கராஜ். 

வெல்ல முடியாத வேட்கைகளை 118 எபிசோகளையும் உடனே பெற: