சற்றும் தளராத தனது பால் கலசங்களை கறுப்பு பிரா கூம்புக்குள் திணித்து பின்பக்கம் கையை எக்கி, பிராவின் கொக்கி போடும் போது ஜெயந்தி'யின் போன் அடித்தது. கொக்கி போட்ட பின் போனை எடுக்கலாமா? அல்லது ரவிக்கை அணிந்த பின் எடுக்கலாமா? என வினாடி நேரம் ஜெயந்தி யோசித்தாள், மகள்கள் சரண்யா, பவித்ரா என யராவது என்றால் பரவாயில்லை.,
அல்லது இந்த கோலத்தில் போனை அட்டென்ட் செய்யலாம் என்றால்; , தன் முன்னாள் பள்ளித்தோழி, இன்னாள் காய்கறி, கீரைக்காரி தனலட்சுமி என்றால் கூட ஓகே. கணவன் துரைராஜ் என்றாலும் பரவாயில்லை,
ஆனால்., ஆனால்., மற்ற ஆண்களாக இருந்தால்? அவள் தயங்கினாள். சரி போ.. இவர்களை தவிர யார் இந்த நேரத்தில் போன் செய்ய போகிறார்கள்?
இப்படியெல்லாம் யோசிக்க ஜெயந்தியின் கூச்சமே காரணம். போனை எடுத்து பார்க்க., அய்யோ. லோகேஷ்..!' அவள் உடனே பரபரத்தாள். அவனே நேரில் வந்தால் போல் ஒரு சுளீர் பயம்,.
அட சின்ன மாப்பிள்ளை! அவர் இப்போது ஏன் கூப்பிட வேண்டும். தேதியை பார்த்தாள். இருபது., இருபத்து மூன்று தானே அவனது மாத சீட்டுக்கு பணம் கட்ட வேண்டும். அப்படி உடனே கட்ட வேண்டுமென்றால், நேற்றே துரை சொல்லி இருப்பானே?
முலைகள் பிரா கப்பை முன்னுக்கு இழுக்க., அவள் அவசரமாய் பிராவை இழுத்து கொக்கிகள் போடுவதற்குள் போன் கட் ஆனது.
போச்சு போ.., நான் என்ன செய்ய? அதுக்காக ஒரு ஆம்பளை அதுவும் மருமகன் அழைக்கும் போது பிரா அணியாமல் அறையும் குறையுமாகவா போன் எடுப்பது,.? நம்மால் முடியாதுப்பா.,
அவன் திரும்ப கூப்பிடுவான் என்பது அவளுக்கு தெரியும். அவசரம் அவசரமாக அவள் பிரா, ரவிக்கை அணிந்து சேலை கொசுவத்தை வயிற்றில் சொருகும் போது லோகேஷின் இரண்டாவது போன். பாய்ந்து எடுத்தாள்.
"ஹலோ அத்தை "
" ஆங்க் சொல்லுங்க"
" என்ன ஆச்சு ? என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க? போன் பண்ணா எடுக்கவே இல்ல"
'இல்லையே., ஒரு தடவை கூப்பிட்டீங்க உள்ள வேலையா இருந்தேன் " அவனிடம் உடை அணிந்து கொண்டிருந்தேன் என அவளுக்கு சொல்ல தயக்கம்.
" சரிங்க அத்தை! பவிக்கு காலையிலிருந்து தலைச்சுத்துது, வாந்தின்னு சொல்றா "
".........................." அவள் திகைத்தாள். கடவுளே ! சட்டென ஒரு வேணுதல் உள்ளே ஓடியது.
"அவளுக்கு ரெண்டு நாளா உடம்பு வேற சரியில்ல.."
'அச்சச்சோ.. அவ சொல்லவே இல்லியே '
"அங்க வீட்டுப் பக்கத்துல நம்ம டாக்டர் கிட்ட ஒரு அப்பாயிண்ட்மெண்ட் போட முடியுமா?"
அவளது இளைய மகள் பவித்ராவுக்கு திருமணம் ஆகி கிட்டத்தட்ட ஒன்னரை வருஷம் ஆகப்போகிறது. இன்னும் அவள் வயிற்றில் குழந்தை நிற்கவில்லை . சரண்யாவுக்கு போல சட்டென வயித்தில் நிக்கவில்லை. பாவி மகள் எப்போ பார்த்தாலும் சிக்கன் ரைஸ் பாஸ்ட் புட் சாப்பிடுவது, உடலுக்குப் பொருந்தாத உணவுகளை சாப்பிடுவது என்னவோ தெரியவில்லை. எப்ப பாத்தாலும் ஒழுங்கற்ற மாதவிடாய்.
அதனால் என்னவோ பிள்ளேபேறு தாமதமாகி கொண்டே இருக்கிறது. அப்படி ஒன்னும் பவிக்கு வயசாகிவிட வில்லை. காலேஜ் கடைசி வருஷப் பரீட்சை முடிந்தவுடனே லோகேஷுக்கு நிச்சயம் செய்து அடுத்த மாதத்திலேயே கல்யாணமும் ஆகிவிட்டது,.
ஆனால், பெரியவள் சரண்யா போல இவளுக்கு உடனே குழந்தை நிற்கவில்லை. அதற்குள்ளையே அக்கம் பக்கம் ஒரு மாதிரி பேச ஆரம்பித்து விட்டார்கள். பவித்ராவின் மாமியார்காரி ஏதும் சொல்லவில்லை. ஆனால் லோகேஷின் அக்கா சுவாதி தான் ஓரிரு முறை ஜாடையாக சொன்னதாக பவி , ஜெயந்தியிடம் சொல்லி இருக்கிறாள்.
இப்ப போய் பவிக்கு தலைச்சுத்தல், வாந்தி மயக்கம் என்றால்?
இதேபோல பவித்ராவுக்கு கல்யாணம் பண்ண புதிதில் ஐந்தாறு மாதத்தில் தலை சுற்றல், வாந்தியெல்லாம் இருந்தது . எல்லோருமே கர்ப்பச் செய்தி தான் என நினைக்க.,
'அதெல்லாம் இல்லைங்க,. வீக்கா இருக்கா. அதான். அவளுக்கு கர்ப்பப் பைல நீர்க்கட்டிங்க்க எக்கச்சக்கமாக இருக்கு., முதல்ல ரெகுலரா மென்சஸ் வரனும்..' என லேடி டாக்டர் சொல்லி விட்டார். ஜெயந்தி வசிக்கும் அதே தெருதான் அந்த கிளினிக். தெரிந்த டாக்டர். பவித்ராவை விட ஜெயந்தி தான் அதிகம் நொறுங்கி போனாள்.
பவியின் கர்ப்பபையின் நீர்கட்டிகளை குறைப்பதற்கு நிறைய மாத்திரை எல்லாம் கொடுத்து இருக்கிறார்கள் . ட்ரீட்மென்ட் போய் கொண்டிருக்கிறது. மற்றபடி அவர்கள் வாழ்க்கையில் ஒரு பிரச்சனை இல்லை. கலகலப்பான தம்பதிகள்தாம். லோகேஷ் பவித்ரா உலகிலேயே சந்தோஷமான தம்பதிகள் போல தான் ஜெயந்தியின் கண்ணுக்கு தெரிந்தது . அவர்களுக்கு இந்த குழந்தை இல்லாதது மட்டும் தான் ஒரு குறையாக இருக்கிறது .
திரும்ப இப்போது ஒரு வருசம் கழித்து மறுபடியும் அதே போல ஒரு சூழ்நிலை உடல்நிலை பவிக்கு வந்திருக்கிறது. ' கடவுளே! இது குழந்தைபேறு செய்தியாக இருந்தால் நன்றாக இருக்குமே 'அவள் கணநேரம் மௌனமாக இருக்க,
" என்ன ஆச்சு?" அவள் மௌனமாய் இருப்பதை லோகேஷ் புரிந்து கொண்டு.,
"எனக்கும் அப்படித்தான் தோணுது.,அத்தை " என்றான்.
" ஆனா, நம்ப முன்ன மாதிரி நினைச்சு சந்தோஷப்பட வேணாமே "
"அப்படி நான் என்ன நினைச்சேன் ?"
" சரி இப்ப இங்க இருக்கீங்க?"
"ஆபீஸ்ல."
"நீங்க ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க. அவளை ஆட்டோல புக் பண்ணி இங்க வர சொல்லுங்க.. நான் அவளை ஆஸ்பிட்டல் அழைச்சி போயிட்டு உங்களுக்கு நல்ல பதிலா சொல்றேன் " அவன் சிரித்தான்.
" நல்ல பதில்னா?"
" அவளை கூட்டிட்டு போயி, என்ன ஏதுன்னு உங்களுக்கு போன் பண்ணி சொல்றேன் சரிங்களா? நீங்க பவியை அனுப்புங்க,. கண்டிப்பா அதுவா தான் இருக்கணும், கடவுளே உனக்கு பொங்கல் வைக்கிறேன்"
"எந்த கடவுளூக்கு?"
"ப்ச் நாத்திகம் பேசாதீங்க.. முதல்ல நீங்க பவியை அனுப்புங்க., ஆஸ்பிட்டல் போயிட்டு உங்களுக்கு நல்ல பதிலா சொல்றேண்" அவன் சிரித்தான்.
"நல்ல பதிலை நீங்களா சொல்லனும்:?"
" அய்யோ.என்னப்பா நீங்க"
" இல்லத்த.. நல்ல பதிலை அவ தானே சொல்லனும்:?"
"சரி.. அவளே சொல்வா., ஆனா நீங்க மனசுல நினைச்சது தான் இருக்கனும்"
"அய்யோ பூமர் அத்தை ., அப்படி எல்லாம் ஒன்னு நடந்தே ஆகனும்னு நான் நினைக்கல அவ, ரெண்டு நாளா உடம்பு சரியில்லைன்னு சோஃபால படுத்து அழுத படி இருக்கா"
"................... ம்"
'அவளுக்கு உடம்பு சரி ஆனா போதும்.,"
" அப்போ உங்களுக்கு பாப்பா, கிப்பா எதுவும் வேண்டாமா? " அவள் சிரித்தாள்.
' பாப்பா வேணும்தான்.,எவ்ளோ நாள் எங்க முகத்தையே மாறி மாறி பாத்துக்கறது? "
"இந்த முறை அவளுக்கு வயித்துல ஏதாச்சும் நின்னா நல்லது "
"அத்தை ., அவளுக்கு உண்டாகியிருந்தா நல்லது., ஏதும் நிக்காட்டியும் நல்லது.. எதுக்குமே வேணும் வேணும்னு பறக்க கூடாது., கிடைக்கும் போது கிடைக்கட்டும்.. ஒரு வேளை கிடைக்காட்டியும் ரொம்ப நல்லது"
"ஏன்?'
"கிடைச்சதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்கறப்ப, கிடைக்காததுக்கும் காரணம் நிச்சயம் இருக்கும்"
"... அடேயப்பா"
இதான் சின்ன மாப்பிள்ளை லோகேஷ். எதுக்குமே பதட்டப்பட மாட்டான், .நடுங்க மாட்டான். டென்ஷனில் கத்த மாட்டான். இந்த குணம் தான் லோகேஷிடம் அவளுக்கு ரொம்ப பிடித்திருந்தது. அதிகமான கோபம் இருக்குமிடத்தில் பதட்டம் இருக்கும், நிதானம் இல்லாத இடத்தில் பொறுமை இருக்காது.
'சரி அவளை இங்க அனுப்புங்க" சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தாள்.
ஆஸ்பிடல் போக ரெடி ஆனாள். கடவுளே காலையில் ஒரு நல்ல செய்தி? ரொம்ப தேங்க்ஸ்.,!
லோகேஷ் ஒரு அற்புதமான ஆணாக தான் அவனை ஆரம்பத்திலிருந்தே ஜெயந்தி பார்த்து வந்திருக்கிறாள். மகளும் அதையே தான் சொல்லி இருக்கிறாள்.
" என் மேல ரொம்ப ஆசைம்மா, ஆனா ரொம்ப வெளிக்காட்டிக்க மாட்டாரு"
அவன் ஒரே அடியாக பாசத்தையும் கொட்டாமல், கரித்தும் கொட்டாமல் இயல்பாக இருப்பான். எல்லா சூழ்நிலையும் அவனுக்கு அத்துப்படி. ரொம்ப அறிவானவன். மகா புத்திசாலி.
அவனுக்கு கல்யாணமான ஆறாம் மாதம், பவித்ராவுக்கு கர்ப்பம் என களேபரம் ஆகி பின் எதுவும் இல்லையென புஸ்ஸென ஆகிப்போக அந்த ஏமாற்றத்தை போக்க., ஒரு பேமிலி டூர் பிளான் செய்தார் மாமனார். பத்து நாள் டூர். பெரிய மருமகன் தங்கராஜ் ஒரு பெரிய காரை ஏற்பாடு செய்து , குடும்பம் மொத்தமும் கிளம்பினார்கள்.
அங்கே அவளது மாப்பிள்ளை லோகேஷ் எத்தனை விவேகமானவன் என்பது புரிந்தது.
