வெல்ல முடியாத வேட்கைகள் : எபிசோடு : 29

 அடுத்த இரண்டு, மூன்று நாள்  சுந்திரி கூடவே  ரங்கா இருந்தான். வாசலுக்கு எதிரே  மொட்டை மாடியில் பத்ரி அப்பப்போ வெளியில் நின்று பரிதாபமாக பார்த்தான்.  

அட., 2 லட்சம் கொடுத்த உடனே எல்லாத்தையும் கழட்டி போட்டு படுடி;  என சொன்னான் தங்கராஜ். அவன் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும் இந்த பத்ரி, 4 லட்ச ரூபா செலவு கொடுத்து விட்டு நம்முடைய கடைக்கண் பார்வையாக காத்திருக்கிறானே? இவனை என்ன செய்வது?  இவனை எப்படி தன்னுடன் சேர்த்துக் கொள்வது? தப்பில்லையா? பாவம் கல்யாணமான நான் இந்த கன்னிப்பையனை கெடுக்கலமா? அதுவும்  பணத்துக்காக?

 இது ரங்காவுக்கு தெரிந்தால்?  இல்லை தங்கராஜுக்கு தெரிந்தால்?  அக்கம் பக்கம் தெரிந்தால் கஷ்டம் தான்..

 ஆனால் இப்படி நான் சொல்லும் வேலையை ஓடிப் போய் செய்வதற்கு இப்படி ஒரு பையன் வேண்டும். கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடி வருகிற ஒரு தடிமாடு, சிவத்த பையன் இருந்தால் எல்லாவற்றிற்கும் வசதி.

ஆமா  கல்யாணம் ஆகாத சின்னப்பையன்., பாவ மாச்சே என்றெல்லாம் பார்க்கக்கூடாது., அவன் ஒன்னும் சும்மா தரல,., நானும் சும்மா தரல.,

இவன் தந்த., நாலு லட்சரூபாவை கொடுத்தா மெயின்ல தங்கராஜ் கடைக்கு கிட்ட., லீஸுக்கு  வீடு கிடைக்கும்.  போயிடலாம். போதும்டா இந்த வாடகை பிரச்சனை.. போதும்டா இந்த ஏழ்மை.

நான்  கீரைக்காரி பொண்ணு இல்ல., வாழப்பக்காரன் பொண்டாட்டடி இல்ல? பொறவு?’ அவள் யோசித்தாள்,. தங்கா பொண்டாட்டியா? வைப்பாட்டியா? இல்ல பத்ரி காதலியா? இந்த ரெண்டு பேரு  தான் எனக்கு சரி,.

நான் இடத்துக்கு ஏத்த மாதிரி மாறிட்டு போறேன். அந்த ஜெயந்திக்கா பொண்ணூங்க சரண்யா, பவித்ரா மாதிரி நானும் அழகில்லையா?

ஆளை அசரடிக்கும் அழகு, கொப்பும் குலையுமா கிறங்கடிக்கும் இளமை.. இதெல்லாம் வெச்சிகிட்டு இவ்வளவு நாள் ஏமாளியாக இருந்து விட்டேன். இனி எப்படி இருக்க கூடாது.

தங்கா, ரங்கா ,பத்ரி எல்லா விளக்குமாறும் ஒன்னுதான்.  எல்லோரும் எந்தெந்த நேரத்தில் எப்படி அடக்கி ஆள வேண்டும் என தெரிந்து வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அது எனக்கு தெரியும்.

அவள் ரங்கசாமியை சேலையூர் சூப்பர் மார்க்கெட் போய் ஓபனிங்க் வேலையை பார்த்து விட்டு வர சொன்னாள்.

“அது நம்ம கடை., இப்பவே., அடிக்கடி எட்டி பார்த்துட்டு பவிஷ காட்டிட்டு வா. புதன்கிழமை ரிஜிஸ்ட்ரேஷன். கல்லால நீ  தாண் உக்காரனும்... கடை எனக்கு எழுதி கொடுத்திர்டார் தங்கராஜ் ”

“ம்ம்ம்ம்ம்., நீங்க போய் கிட்ட இருந்து இன்டீரியர்., வேலை எல்லாம் எப்படி நடக்கதுன்னு போய் பாரு... ரேக் எப்படி அடிக்கறாங்க்ன்னு போய் பாரு, யாரச்சும் கேட்டா    நான் தான் ஓனர்னு சொல்லு.. போ ” என விரட்டினாள்.

:” நான் வேணா பத்ரிய கூட்டிட்டு போவட்டா.. ரூம்ல தான் இருக்கான்,,.”

“ஏனாம்?”

“அவன் கூட பைக்ல போய்டுவேண்”

‘இல்ல., அவனுக்கு ஒரு வேலை வெச்சிருக்கேன். நீ மட்டும் ஆட்டோல போ..” என சொல்லி அவனை கிளப்பி வெளியேற்றி ஆட்டோவில் அனுப்பி விட்டு வந்தாள்.

வாசலுக்கு நேரே வெளியே நின்ற பத்ரியை கைதட்டி உள்ளே கூப்பிட்டாள்.  அவன் உள்ளே வர.,

“வான்னா., அப்படியே வந்துடுவியா? கதவை மூடனும் தோணாதா?’

“தோ....” அவள் உதட்டை சுழித்து கொண்டு உள் ரூமில் கட்டிலில் போய் உட்கார்ந்தாள்.

என்னதான் தங்கராஜ் நம்மை புரட்டி புரட்டி செய்தாலும், அவனுக்கு அம்மா தனம், அல்லது ஜெயந்தி மாதிரி கட்டைகள் தான் சரி. பத்ரி தான்  நமக்கு ஏத்த ஜோடி. அவன் கூட பைக்கில் ஈசிஆரில் பறக்கும் சுகம்,  தங்கராஜ்ஜின் பார்ச்சூனா ஆரில் போகும் போது கிடைக்காது. இளவட்டம் இளவட்டம்தான்.

அதுமட்டுமல்ல. இனி தங்கராஜுக்கு அடிக்கடி இந்த உடலை திறந்து காட்ட வேண்டும். புணர்ச்சி மிகுதியானால் கண்டிப்பாக சூலுற்று பிள்ளை பெறும்படி ஆக வேன்டும். சுகத்துக்காக இல்லாது போனாலும், பிள்ளைபேறுக்காவாவது அவனுடப்ன் படுத்து தான் ஆக வேண்டும். புள்ளை இல்லாதவ என யாரும் சொல்வதை இனி ஏற்க முடியாது. ஆனால் பிள்ளை தங்கா போல் ஜாடை அமைந்துவிட்டால், அது ஏளனத்துக்கு ஆளாகிவிடும்.

அதற்கு பதில் பத்ரி ஜாடையில் பிள்ளை கிடைத்தால்,  நன்றாக இருக்கும் . அழகு, நளினம், கலர்., இந்த கரு கரு முடி எல்லாம் என் குழந்தைக்கு வேணும். கொஞ்ச நாள் இருந்து விட்டு ஊருக்கு போக போகிற இந்த பையனின் மூஞ்சை யார் ஞாபகத்தில் வைத்து கொள்ள போகிறார்கள்.

பத்ரி வா என்னை எடு. உன்னை கொடு., அவள் முலைகள் கட்டியாகி காம்பு விரைக்க.,

அவன் உள்ளே வந்து கட்டிலில்  தயக்கமாய் உட்கார., அவனது தொடைகளில் தனது கால்களில் போட்டாள். அவன் நடுக்கத்தில் அந்த கால்களை  தொட.,

“நீ காசு தந்ததுக்கு  நான் இதை செய்யல பத்ரி”

“த்.தெரியும்............ நானும் காசு தந்ததுக்காக இங்க வரலை.”

“ எனக்கு பயமா இருக்கு பத்ரி..

‘.........................”

“தப்பு பண்றோமுன்னு..”

‘......................”

"அவருக்கு தெரிஞ்சா வெட்டி போட்டுவாரு...”

‘..........................எனக்கு நீயின்னா ரொம்ப புடிக்கும்  சுந்தரி..

“...தெரியுமே’’ கடிச்சி திங்கறா போல பாப்பியே”

“ ஒவ்வொரு நைட்டும் உன்னை நினைச்சி.....”

“ச்ச்சீ... இந்த ஆம்பளை பசங்களே இப்படி தான்.. பத்ரி”

“ம்” அவன் சுந்தரியின் சேலையை தூக்கி முழங்காலை வருடினான்.

“பத்ரி என் லைஃப்ல என் புருஷன தவிர வேற யாருக்கும் இடம் இல்லை.,  ஆனால் நீ என் மேல இவ்வளவு ஆசை வெச்சு, அதனால தான் இதுக்கு ஒத்துக்கிறேன் “

‘................”

“யாருக்காவது தெரிஞ்சா நான் செத்தே போயிடுவேன்” அவள் நடிப்புக்காக அழ முயன்று,  நிஜமாகவே அழுதாள்.

“ அழாத  சுந்தரி...  ஐயையோ உன் மேல நான் உயிரே வச்சிருக்கேன்.. உன்னை  நெனச்சு தூங்காத நாளே கிடையாது “

“நிஜமாவா ?”

“நிஜமா சுந்தரி”

“ சரி வா”  என கூப்பிட்டாள்.  அவன் அவள் மீது படர

 “எடுத்த உடனே மேலே வந்து படுத்துக்க கூடாது சரியா “ என்ன சொல்லி அவன் தலையை பிடித்தாள். தூக்கினாள்.

“பத்ரி”

“ம்ம்ம்”

“உனக்கு காசு திரும்ப எப்ப வேணும்னு சொன்னே?”

“ம்ம் ஒன் இயர்” அவளுக்கு தூக்கி வாரி போட்டது. அடப்பாவி. அவசரப்பட்டு படுத்துட்டோமோ..

அவள் சேலை விலக்கி ஆழ் தொப்புளை காட்டினாள். அவன் பார்க்கும் போதே நெளிந்தாள். அவன் துணிச்சலாக குனிந்து வயிற்றில் தொப்புளில் முத்தமிட்டான். அவள் உணர்ச்சி பெருக்கி.. ஆ..ங்கூஊஊ என  நெளிந்தாள்.

“பத்ரி... என்னால ஒரு வருஷத்துல கொடுக்க முடியாது...”

“ம்ம் பரவால்ல., நாலஞ்சி வருஷம் டைம்ம் எடுத்துக்க “ அவள் இடுப்பை உயர்த்தி புடவை கொசுவத்தை உயர்த்தி காட்டி வீங்கிய முக்கோணத்தை தூக்கி காட்ட அவன் அதில் முகம் புதைந்தான்.

“ஆ..ங்கூஊஊ பொறுக்கி மாதிரி முத்தம் தரேடா ஆஆ”

அவள் கொடுத்த சான்றிதழ் அவனுக்கு கிளர்ச்சியை உண்டு பண்ணியது. முகத்தை எடுக்காமல் அவளின் பெண்மணத்தை ஆழமாக நுகர்ந்தான்.

அவன் தலைமயிரை பிடித்து ஆட்டினாள். ., நாலஞ்சி வருஷத்துல மட்டும் நான் எப்படி கொடுப்பேன். நான் என்ன பணக்காரியா? சொல்லி கொண்டே பாவாடையும், சேலையும் தொடை வரை தூக்கினாள். அவன் செழித்த அந்த தொடைகளை பார்த்து மிரண்டு போய் தடவ, 

“உள்ள போய் பாரு” என்றாள்.

அவன் சேலையை மேலே உயர்த்தினான்.

“போ.,.போதும் இதுக்கு மேல் தூக்காத பத்ரி”

“சுந்தரி...”

“என்ன?’
“செம்மையா இருக்கேடி”

“  அய்யோ ஆஆஆ என் புருஷன்  பாத்ததை நீயும் பாக்கறே?”

“ நான் இன்னும் எதுவும் பாக்கலியே”

“ம்ம்ம் ஏய்ய் பத்ரி ஜட்டி தெரிதா”

“ம்ம்ம் ‘

‘என்ன கலர்”

“ஆரஞ்சி கலர்” அவன் ஜட்டி மேலேயே தடவினான். கைவைத்து பிசைந்தான். அவளது புன்டை தேனின் பிசுபிசுப்பு பேன்டிஸில் பரவ.,

“போதும் பத்ரி... எனக்கு மூட் ஆவுது”

“எனக்கும் தான்..”

“ம்ம்கூம் பேன்டீசை கழட்டு...  நான் பாக்கனும்”

“வேணாம் போதும் போ... உன் காச இப்பவே தந்துடறேன்”

“ஏண்டி?”

“ என்னால அதை திருப்பி தரவே முடியாது”

“ப்ப்ச் உங்கிட்ட யாருடி கேட்டா? விடு பரவால்ல’

அவன் ஆரஞ்சி பேன்டீசை உருவினான். அது தொடை தாண்டி கீழிறங்க., அவளது தங்க மேடு முடியில்லாமல் ஜொலிக்க.,

அவன் முகத்தை கீழே தள்ளினாள்.  அவன் தலை கீழே போக அவள் புடவையின் பாவாடையும் தொடையில் மேலே சுருட்டி வைத்துக் கொண்டாள். கால்களை வெட்கத்துடன் மெல்ல விரித்தாள்.

அவன் தலையை தூக்கி அவளது முக்கோண மேடையை பார்க்கின்ற பார்வையிலே தெரிந்து விட்டது அவன் இப்போதுதான் இந்த உறுப்பையே தனது வாழ்நாளில் முதல் தடவையா பார்க்கிறான் என்று அவள் மனம் ஏனோ சந்தோஷப்பட்டது.

“என்னா பாத்துட்டிருக்கியா?”

“ம்ம்ம்ம்”
“வேணுமா?’

“ம்ம்ம்ம்ம்”

“என்ன பண்ணபோறே?”

“முதல்ல முத்தம் கொடுக்கனும்”

‘ம்ம்ம அப்புறம்..”

“வான்ட் டூ லிக்”

“புரில”

“நக்கனும்”

“ஸ்ஸ் அப்ப்பபா  பொறுக்கி..”

“ அப்புறம் என் லவ்வர் புன்டையை  கடிக்கனும்ம்ம் கடிச்சி தின்னனும்”

“ஒன்னும் வேனாம் போ” அவள் தொடையில் நின்ற பேன்டீசை மேல இழுத்து,  சேலையால் மூட,.

“ஏ..ஏன்?,..” அவன் பதறினான்.

“.நீ தான்  நாலு  லட்சம் திருப்பி கொடுக்கனும்ங்க்றியே நான் எங்க போவேண்..”

“ ஒன்னும் கொடுக்க வேணாம். விடு , நான் பாத்துக்கறேன். போதுமா”

“ இப்ப இப்படி தான் சொல்லுவே?’

“சத்திமா வேணாண்டி”

ப்ச்.. எதுக்கு இப்ப சத்திம்லாம் போடறே?’

“நீ நம்ப மாட்றியே?”

“உன்னை நம்பாம இருக்க முடியுமா? ஆறு மாசமா என் பின்னாலேயே சுத்தறியே...”

“பேன்டீஸ்?”

“ம்ம் கழட்டிக்க” அவள் இடுப்பை தூக்க., .

அவன் மீண்டும் ஆரஞ்சி பேன்டீசை உருவி தூர போட்டான். அவள் சிரித்தாள்.

“ஏன் சிரிக்கறே?”

 “ நீ ஏன் ஜட்டியை தூக்கி கடாசினே தெரியுமா?’

“சொல்லு பாப்போம்”

“திரும்ப போட்டு மூடிக்க போறேணு தான்”

“...ஆமா”

“மண்டு”

“ ஒரு தடவை முத்தம் கொடுத்து நக்கி எச்சிலாக்கிட்டா... திரும்ப மூடனும்னு தோணாதுடா மடையா. தொறந்தே தான் வெச்சிருப்பாளுங்க”

“அப்படியா?” அவன் அவசரமாய் தொடை விரித்து குனிய,.

அவன் தலையை பிடித்து அழுத்தி,  “வா........ “ என்றாள் சுந்தரி. 

வெல்ல முடியாத வேட்கைகளை 118 எபிசோகளையும் உடனே பெற: